Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Vergonya. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Vergonya. Mostrar tots els missatges

12.12.08

Ultimo tango a Firenze



"È lei che mi dice che era venuta. Che si era persa. Fatta piccola, piccola per la strada. Che non mi aveva trovato, che aveva pensato che io forse al cinema non c'ero neanche andato. Sto peggio che a sapere che se ne fosse stata a casa. Anzi mi dispiaccio per lei. La penso a cercarmi. A camminare sul marciapiede infinito. Ancora più surreale. Su tutta la notte, vedo solo una grande nebbia e la strada stretta e gelida, dove sta il cinema. Le rispondo sapendo che non risponderà. Ma ancora la nebbia e quella strada che mi resta in testa. L'aria bianca, martedì nove dicembre."


Billete de ida y vuelta.
Un ultimo tango en Firenze,
un primer tango en Barcelona.
Y mil historias de película.

4.8.08

Sobre la timidez


Es esa mezcla de pavor y temor la que te lleva a pronunciar ridículos vocablos y a enrojecer en cuestión de segundos. Esta incompetencia –o no-habilidad- se acentúa delante de individuos sugestivos y sugerentes, pero sus efectos pueden comprovarse ante cualquier tipo de situación. La gran contradicción es que suele sucedernos a aquellas personas más reservadas, como si fuera una arma de la naturaleza que permitiera desvelar nuestro lado más íntimo. Pero es bonito enrojecer y que se enrojezcan por ti, denota una no indiferencia reveladora y elocuente, como si se tratara de un sentimiento fuerte y evidente que no puede ocultarse. Un sentimiento vivo y fogoso, como el fuego.

...

25.6.08

Soledad


No sabría cómo describir esa sensación o esa no-sensación que no se si siento o no-siento.